οκαζιόν

[Κατηφορίζοντας στο κέντρο Κυριακή πρωί.]




Η πόλη, απαράλλακτη, δήθεν, δε δίνει φράγκο αν είσαι εντός της




Μόνο οι βιτρίνες της με τρόπο μαγικό, προβάλλουν την αλήθεια.




Κάποιοι στα σπλάχνα της επάνω καθιστοί...




...κοιτάζουν τους περαστικούς.




Η πόλη αυτή ξέρει να δίνει μόνο συμβουλές. Να τάζει.




Λίγοι, ζητούν παρηγοριά. Έλα μην κλαίς. Πώς σ' είπαμε; Μαρία;




Άκου τους τοίχους της πως παραμιλούν.




Σαν καπετάνιος που εξώκειλε.




Σαν αστροναύτης χωρίς σκάφανδρο που λύγισε.




Εσένα τί σου έταξε η πόλη αυτή;




Η πόλη με τις χίλιες ανηφόρες που αποστήθισες;




Και με τη μια ευθεία;




Η πόλη αυτή που έχει τον τρόπο της να σ' αποχαιρετά;